Mag je naaktfoto’s bemachtigen met een nepaccount?

Een cliënte van Mulders Advocaten heeft een bijzonder probleem. Zij heeft intieme foto’s afgestaan aan iemand op Facebook. Na ongeveer drie maanden bleek het Facebookaccount, genaamd “Cindy”, nep te zijn. Dit fenomeen wordt ook wel ‘Catfishing’ genoemd. De cliënte had haar foto’s dus aan een onbekende gegeven. Daar bovenop dreigde diegene met het nepaccount ook nog eens de foto’s te verspreiden als de cliënte aangifte zou doen.

Inmiddels heeft deze kwestie al de nodige publiciteit gekregen. Het is daarom interessant om in dit artikel wat meer achtergrondinformatie te geven. Onder andere de NOSDe Gelderlander en het Brabants Dagblad besteedde al aandacht aan deze kwestie.

Hoe gaat het Catfishing account Cindy te werk?

Het is niet zo vreemd dat cliënte zich nogal schaamt voor de hele situatie. Zij had gevoelens voor Cindy en deze gevoelens zijn geschaad. Bovendien is zij bang dat Cindy haar foto’s zal verspreiden. Dat kan cliënte niet gebruiken met haar baan in de dienstverlening. Sinds het voorval durft zij niet meer op Facebook te kijken.

Onze cliënte is niet het enige slachtoffer van Cindy. Ruim 15 vrouwen die naaktfoto’s aan Cindy hebben doorgestuurd hebben zich al bij ons gemeld . Een onbekende heeft, via via, een aantal intieme foto’s van iemand anders bemachtigd. Met die foto’s is het Facebookprofiel “Cindy” ingericht en zijn al die vrouwen verleid hun naaktfoto’s af te staan. De persoon achter “Cindy” loopt tot de dag van vandaag vrij rond, het zou ons niets verbazen als er nog meer slachtoffers zijn.

Optreden nadat je zelf naaktfoto’s verstuurd hebt.

Kan daartegen wel worden opgetreden, is de eerste vraag die velen zich zullen stellen. Mevrouw heeft immers zélf de foto’s doorgestuurd. De werkelijkheid is wat gecompliceerder. Pas na een maandenlange Facebookrelatie stuurde Cindy eerst zelf naaktfoto’s voor zij om foto’s van mevrouw vroeg. Daarmee creëer je wederkerigheid, een van de zes beïnvloedingstrategieën van Cialdini. In die zin is de cliënte dus beïnvloed om haar foto’s af te staan.

De cliënt is slachtoffer van catfishing. Catfishen is het aannemen van een andere identiteit om online een relatie met iemand op te bouwen. Normaal gesproken is catfishing niet tegen de wet. Iedereen is vrij een andere identiteit (op internet) aan te nemen.

In dit geval werd de valse identiteit echter gebruikt om naaktfoto’s te verkrijgen van de cliënte. Dat is een vorm van oplichting. Artikel 328 Sr. bepaalt namelijk: “hij die, met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen … door … het aannemen van een valse hoedanigheid … iemand beweegt tot … het ter beschikking stellen van gegevens … wordt, als schuldig aan oplichting, bestraft met …”

Oplichting is niet alleen strafbaar volgens het strafrecht, maar ook onrechtmatig volgens het civiele recht. De civiele rechter kan dan aan Cindy een schadevergoeding opleggen of een verbod op het verspreiden van de foto’s.

De procedure tegen Facebook

De cliënte weet niet wie Cindy werkelijk is en kan Cindy ook niet voor de rechter dagen. Facebook weet wel met welk e-mailadres en IP-adres is ingelogd. Om die informatie te krijgen hebben wij Facebook in rechte betrokken.

In 2005 bepaalde de Hoge Raad in het Lycos/Pessers arrest dat een provider gegevens van haar klanten moet afgeven wanneer iemand daarbij voldoende belang heeft. Dat belang bestaat onder andere wanneer aannemelijk is dat onrechtmatig gehandeld is én wanneer er geen andere reële mogelijkheden zijn de gegevens te verkrijgen.

De Rechtbank te Arnhem vindt dat onze cliënte een aanzienlijk belang heeft te weten wie “Cindy” is. Het is namelijk aannemelijk dat Cindy een oplichter is én gedreigd heeft de foto’s openbaar te maken. Verder is er geen andere mogelijkheid. Onze cliënte heeft drie keer geprobeerd aangifte te doen, maar de politie weigerde deze aangifte op te nemen.

Daarom heeft de rechter besloten dat Facebook de gegevens binnen veertien dagen moet vrijgeven.

Hoe nu verder?

Inmiddels heeft Facebook de IP-adressen vrijgegeven. Die IP-adressen worden gebruikt door Nederlandse providers. De volgende stap is het aanschrijven van de providers. Zij beschikken over de naam en adresgegevens van hun klant.

Het is jammer dat de politie geen aangifte wil opnemen. De politie daartoe is wel verplicht (art 163 Sv.). Wij horen vaker van cliënten dat de politie misdrijven op het internet nauwelijks serieus neemt én aangiftes maar zeer moeilijk opneemt. Wanneer onze cliënte de gegevens heeft gaat zij nog een keer proberen aangifte te doen.

Doordat de politie niets wil doen zit er voor cliënte niets anders op dan zelf juridische hulp in te schakelen.

Licentie

Creative Commons-Licentie
Lexxit Knowledge van Lexxit is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Unported-licentie.
Gebaseerd op een werk op www.lexx-it.nl.

Lexxit geeft vrijblijvend advies over uw casus!

Meld internetmisbruik