Thuis-wifi-netwerk en aansprakelijkheid!

Beheerder aansprakelijk na afgifte wifi-code?

‘Mag ik het wifi-wachtwoord?‘ is de eerste vraag die visite of gasten vaak stellen. Internet is tegenwoordig meer vanzelfsprekend dan een koekje bij de koffie. De goede gastheer kan zich echter een hoop problemen op de hals halen. Wat nu als de bezoeker misbruik maakt van de gastvrijheid en het internet gebruikt om onrechtmatig te handelen. Is de beheerder dan aansprakelijk? Die vraag kwam ter sprake tijdens een procedure deze week.

Zodra het wifi-wachtwoord is afgegeven heeft de beheerder geen controle meer over het internetgedrag van de gebruiker. Deze gebruiker kan bijvoorbeeld via The Pirate Bay inbreuk maken op het auteursrecht, smadelijke berichten op Facebook verspreiden of op Marktplaats iemand oplichten.

wifi-aansprakelijk-klein
Is de beheerder aansprakelijk voor wat anderen op zijn wifinetwerk uitspoken?

Dat weten wij niet. Er is nog geen rechtspraak over privé-wifinetwerken. Wie een wifi-netwerk heeft gedraagt zich als een internetprovider, alleen niet tegen betaling en op heel kleine schaal.

Aansprakelijkheid van internetproviders is geen vergezocht juridisch scenario. De Europese Unie heeft zelfs speciale regelgeving ingesteld die professionele internetproviders uitsluit van aansprakelijkheid. In Nederland is deze regel opgenomen in art. 6:196c BW.

Art. 6:196c BW geldt echter alleen voor partijen die een dienst verlenen tegen betaling. Een tijdje geleden oordeelde het HvJ EU nog dat een gratis wifi-netwerk alleen onder 6:196c BW valt wanneer met dat netwerk reclame wordt gemaakt voor een betaalde dienst. Bijvoorbeeld gratis wifi in de Media Markt.

De ‘huis-tuin-en-keuken-internetprovider’ kan dus geen gebruik maken van art. 6:196c BW. Toch is het onwaarschijnlijk dat de thuis-provider onder normale omstandigheden aansprakelijk is voor het gedrag van zijn wifi-gebruikers. In de Scientology-arresten vonden zowel de rechtbank, het hof als de advocaat-generaal dat internetproviders slechts een doorgeefluik zijn en daarom niet aansprakelijk zijn. De beheerder van een thuisnetwerk zou zich daarop kunnen beroepen. Wel kan aansprakelijkheid bestaan wanneer de beheerder weet dat er onrechtmatig gehandeld wordt. ‘Mag ik de wifi-code even om een filmpje te downloaden?’

Moet de beheerder maatregelen nemen om misbruik te voorkomen?

Ja. Wanneer duidelijk is dat via het wifi-netwerk onrechtmatig gehandeld wordt mag van de beheerder verwacht worden dat maatregelen getroffen worden. De jurisprudentie op dit gebied is voornamelijk gericht op professionele providers, maar er is geen reden waarom de thuis-provider geen maatregelen hoeft te nemen. Zo kan bijvoorbeeld geëist worden dat het wachtwoord veranderd wordt.

In het uiterste geval kan de rechter bepalen welke maatregelen genomen worden.

Moet de beheerder meewerken aan opsporing van de werkelijke dader?

Een andere vraag is of een de thuisbeheerder verplicht is mee te werken aan opsporing van de werkelijke dader? Internetmisbruik wordt namelijk vaak anoniem gepleegd. Op het eerste gezicht is niet duidelijk wie de dader is. De dader is wel bijna altijd te achterhalen met behulp van een IP-adres.

Professionele internetproviders zijn, volgens het Lycos/Pessers arrest, verplicht gebruikersgegevens te verstrekken wanneer de eiser daarbij voldoende belang heeft. Kort gezegd bestaat dat belang wanneer er voldoende duidelijk is dat er onrechtmatig gehandeld is, er geen andere mogelijkheid is om de gegevens te verkrijgen, én er geen andere goede redenen zijn om de gegevens niet af te geven.

Het spoor leidt bijna altijd naar de klant van de internetprovider. Die klant hoeft niet per se de dader te zijn. Het kan ook zijn dat hij zijn wifi-code heeft afgegeven aan zijn bezoek.

Het lijkt mij dat ook de particulier die zijn wifi-code afgeeft moet meewerken de dader op te sporen. De plicht mee te werken aan waarheidsvinding is een van de uitgangspunten van ons rechtstelsel. Dat is terug te vinden in de plicht te getuigen en de mogelijkheid om bewijsbeslag te leggen. Ook het Lycos/Pessers arrest komt voort uit de algemene plicht bij te dragen aan waarheidsvinding. De Hoge Raad heeft in dat arrest ook geen uitzondering gemaakt voor particulieren.

Wel is het zo dat het meewerken aan het opsporen een inbreuk kan vormen op de privacy van de beheerder. Het is uiteindelijk aan de rechter te besluiten of de privacy van de beheerder voorrang krijgt boven het recht om de dader in rechte te betrekken. Uit de Lycos/pessers arresten blijkt dat de Hoge Raad in ieder geval van mening is dat het laatste recht erg belangrijk is.

Denk dus goed na als jouw nichtje vraagt of ze Candy Crush mag spelen via jouw netwerk.

Licentie

Creative Commons-Licentie
Lexxit Knowledge van Lexxit is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Unported-licentie.
Gebaseerd op een werk op www.lexx-it.nl.

Lexxit geeft vrijblijvend advies over uw casus!

Meld internetmisbruik